EWANGELIA JUDASZA – najbardziej kontrowersyjny tekst w historii

W powszechnej świadomości i teologii chrześcijańskiej Judasz Iskariota to ostateczny symbol zdrady, chciwości i upadku, uosobienie człowieka potępionego. Jednak przez pierwsze stulecia naszej ery wczesne chrześcijaństwo było niezwykle zróżnicowane i bogate w odmienne nurty, z których część zupełnie inaczej rozumiała rolę najsłynniejszego z apostołów.

W nowym materiale wideo zapraszam na fascynującą podróż do świata apokryfów i gnostycyzmu, aby przyjrzeć się jednemu z najbardziej niesamowitych znalezisk ostatnich dekad – odnalezionej po prawie 1800 latach Ewangelii Judasza.

Sensacyjne odkrycie w Egipcie

Historia odnalezienia tego bezcennego tekstu przypomina mroczny kryminał. Rozpoczyna się w 1978 roku, kiedy to w jaskini niedaleko egipskiego Nag Hammadi ubogi rolnik natrafił na starożytny kodeks oprawiony w skórę. Zanim dokument trafił do rąk wykwalifikowanych naukowców, przeszedł prawdziwą gehennę: został sprzedany na czarnym rynku, obrabowany, przemycony do Europy, a w końcu na kilkanaście lat zamknięty w nowojorskiej skrytce bankowej, gdzie w tajemnicy ulegał procesom powolnego gnicia.

Ostatecznie udało się go zabezpieczyć i poddać serii specjalistycznych badań. Datowanie radiowęglowe (C14) oraz zaawansowana analiza paleograficzna ostatecznie potwierdziły, że nie mamy do czynienia z fałszerstwem. To autentyczny tekst z III lub początku IV wieku n.e., będący koptyjskim tłumaczeniem dużo starszego, greckiego oryginału.

Zdrada czy akt posłuszeństwa?

Tym, co wywołuje największe kontrowersje, jest sama treść apokryfu. Ewangelia Judasza należy bowiem do nurtu wczesnochrześcijańskiej gnozy (sekty kainitów). W tym teologicznym systemie świat materialny uważany był za zły, a ciało fizyczne traktowano jako więzienie dla boskiej iskry.

Z tej perspektywy ewangelia kreuje zupełnie inny obraz wydarzeń z Wielkiego Czwartku. W tekście tym Judasz wcale nie jest chciwym zdrajcą, lecz najbliższym powiernikiem i najwybitniejszym uczniem Jezusa. Zdrada (wydanie Chrystusa na śmierć rzymskim władzom) zostaje tutaj przedstawiona jako akt heroicznego wręcz posłuszeństwa – Judasz ma umożliwić Jezusowi zrzucenie znienawidzonej powłoki cielesnej i powrót do czystej, boskiej postaci.

O tym, dlaczego ortodoksyjny Kościół (z Ireneuszem z Lyonu na czele) stanowczo odrzucił tę wersję wydarzeń i jak starożytni gnostycy rozumieli odkupienie, opowiadam krok po kroku w materiale wideo powyżej.