Kontrowersyjne zakończenie Ewangelii Marka!

Kiedy po raz pierwszy, jako badacz, uświadomiłem sobie, że najstarsza z naszych Ewangelii mogła pierwotnie kończyć się wyłącznie na opisie pustego grobu, poczułem prawdziwe zdumienie. Jak to w ogóle możliwe, że tak absolutnie kluczowy element chrześcijaństwa – spotkania ze zmartwychwstałym Jezusem – został w tym tekście całkowicie pominięty?

Zakończenie Ewangelii Marka to do dziś jedno z najbardziej kontrowersyjnych i fascynujących zagadnień tekstualnych Nowego Testamentu. W najnowszym materiale wideo poddaję ten problem szczegółowej analizie, sprawdzając, co tak naprawdę kryją najstarsze manuskrypty i dlaczego dopisano do nich ciąg dalszy.

Pusty grób i ucieczka kobiet (krótsze zakończenie)

Najstarsze, najbardziej wiarygodne rękopisy biblijne, jakie posiadamy (Kodeks Synajski i Kodeks Watykański z IV wieku), urywają Ewangelię Marka w niezwykle dziwnym momencie (w wersecie 16,8). Kobiety, które przyszły namaścić ciało Jezusa, dowiadują się od młodzieńca w białych szatach o zmartwychwstaniu, po czym… uciekają od grobu w śmiertelnym przerażeniu, nie mówiąc nikomu o tym, co widziały.

I na tym koniec. Ewangelia Marka się urywa. Żadnych triumfalnych spotkań Jezusa z uczniami, żadnego uroczystego rozesłania w świat.

Dlaczego dopisano dłuższe zakończenie?

Z punktu widzenia kerygmatu takie otwarte i szokujące zakończenie musiało wydawać się wczesnym chrześcijanom mocno niepełne. Tekstualna analiza wyraźnie pokazuje, że to właśnie z tej potrzeby uzupełnienia narracji narodziło się tzw. „dłuższe zakończenie” (zawierające już objawienia zmartwychwstałego Chrystusa). Pojawia się ono dopiero w późniejszych manuskryptach z V wieku (jak Kodeks Aleksandryjski).

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tym, jak ten tekst kształtował się w pierwszych wiekach i dlaczego tak mocno intryguje badaczy do dziś, zapraszam do obejrzenia pełnego materiału wideo osadzonego powyżej.