Metatron. Cheruby. Serafy. ISTOTY DUCHOWE w Biblii – [Anioły 2]

Spośród licznych biblijnych tajemnic niewiele tematów pobudza wyobraźnię tak mocno, jak istoty duchowe otaczające tron Boga. Aby jednak dobrze zrozumieć, kim są serafy, cheruby czy tajemniczy Metatron, nie możemy polegać wyłącznie na dzisiejszej, popkulturowej i usłodzonej wizji „aniołków”. W najnowszym materiale wideo postanowiłem zabrać Was w głąb starożytnego Bliskiego Wschodu, by sprawdzić, jak te niebiańskie byty opisywali ludzie żyjący tysiące lat temu.

Starożytny Izrael znajdował się dokładnie na styku potężnych cywilizacji – Egiptu, Mezopotamii, a później Persji. Autorzy tekstów biblijnych funkcjonowali w tym bogatym kulturowo świecie, czerpiąc z jego ikonografii, by jak najlepiej wyrazić prawdę o Bogu.

Płomienne serafy i ich egipskie korzenie

Świetnym przykładem kulturowych wpływów są serafy, pojawiające się m.in. w słynnym, 6. rozdziale Księgi Izajasza. Prorok widzi je tam jako potężne, sześcioskrzydłe, płonące istoty, wyśpiewujące Bogu chwałę („Święty, Święty, Święty”) i strzegące Jego świętości.

Gdy jako badacze przyglądamy się etymologii i ikonografii, zauważamy ciekawe analogie do starożytnego Egiptu. Prawdopodobnym pierwowzorem serafów jest egipski ureusz – uskrzydlony, ognisty wąż (kobra), który był symbolem absolutnej władzy, ochrony i boskiego autorytetu wokół tronu faraona. Izajasz, opisując wizję Boga, sięga więc po najpotężniejszy znany ówczesnemu światu obraz strażników królewskiego majestatu.

Metatron – książę obok tronu

Inną fascynującą, choć często pomijaną istotą jest Metatron. Co ciekawe, to imię nie pada ani razu w kanonicznych księgach biblijnych! Metatron jest absolutnym centrum literatury apokryficznej i żydowskiego mistycyzmu.

Nazywany „Księciem Obecności”, jest opisywany w takich pismach (jak chociażby Trzecia Księga Henocha) jako najwyższy z aniołów, pełniący rolę głównego pośrednika, który zasiada na tronie u boku samego Boga. Jego rola w judaistycznej tradycji jest tak potężna, że stanowi jeden z kluczowych elementów do zrozumienia starożytnej, wielowarstwowej hierarchii niebiańskiej.

Warto uporządkować sobie te trzy grupy:

Czy Anioł Jahwe to przedwcielony Jezus?

W moim wykładzie mierzę się również z bardzo popularnym pytaniem: czy potężny „Anioł Jahwe” ze Starego Testamentu (ten sam, który przemawiał do Mojżesza z płonącego krzewu) to tak naprawdę Jezus Chrystus przed swoim ziemskim wcieleniem?

Okazuje się, że koncepcja ta nie jest wcale nowa. Podzielali ją już niektórzy ojcowie wczesnego Kościoła (jak Justyn Męczennik). Inspirowało ich także żydowskie myślenie Filona z Aleksandrii, który identyfikował owego Anioła jako boski Logos (Słowo). Byli jednak i tacy tytani teologii jak św. Augustyn czy Hieronim, którzy mocno tonowali te zapędy, tłumacząc, że ów anioł był wyłącznie literacką formą reprezentacji samego Boga (ponieważ na Jego prawdziwe oblicze człowiek nie mógł spojrzeć, by nie umrzeć).

Jeśli chcesz zgłębić tajemnice cherubów i serafów oraz sprawdzić, jak ostrożnie powinniśmy podchodzić do interpretacji „Anioła Jahwe”, zachęcam do obejrzenia mojego pełnego materiału wideo powyżej!