Artykuły

„Samson i Dalila – mężczyzna i kobieta wobec pokusy złego wykorzystania swej siły” to krótka, głęboka analiza historii z Księgi Sędziów (Sdz 13-16), autorstwa Marcina Majewskiego. Ukazuje Samsona jako tragiczną postać: fizycznie silnego, lecz moralnie słabego mężczyznę, dalekiego od bezdyskusyjnego bohatera.

„Wprowadzenie do Ksiąg Machabejskich” to wstęp Marcina Majewskiego do 1 i 2 Mch w edycji Pisma Świętego Starego Testamentu (Pallottinum 2018).

„Prawda historyczna Pisma Świętego” to artykuł Marcina Majewskiego z „Ruchu Biblijnego i Liturgicznego” (2015, nr 3), analizujący dokument Papieskiej Komisji Biblijnej „Natchnienie i prawda Pisma Świętego” w kontekście historyczności Biblii.

Artykuł „Biblijne opowiadanie o stworzeniu świata to poezja czy proza? Powtórzenie jako główny wyznacznik poezji w Biblii” Marcina Majewskiego to pogłębiona analiza literacka Rdz 1,1–2,4a, ukazująca bardziej poetycki charakter opisu stworzenia, niż zwykle się przyjmuje. Autor bada strukturę oraz funkcję powtórzeń, które kształtują rytm i teologiczną wymowę tekstu. Stawia zasadnicze pytanie o gatunek: czy kapłańskie opowiadanie o stworzeniu jest prozą, poezją, hymnem, czy raczej formą pośrednią – narracją parapoetycką, opartą na gęstej sieci celowych repetycji, łączącą cechy opowiadania i utworu liturgicznego.

„Co uczynił Bóg na początku? Czasownik ברא w opowiadaniu o stworzeniu” Marcina Majewskiego to zwięzła analiza (3 strony) kluczowego terminu z Rdz 1,1: bara – „stworzył”.

Artykuł „Zaślubiny w Biblii” Marcina Majewskiego to piękne, a zarazem bardzo konkretne wprowadzenie w biblijną wizję małżeństwa – od Księgi Rodzaju, przez historie miłosne Starego Testamentu, aż po zwyczaje ślubne czasów Jezusa i nauczanie o nierozerwalności małżeństwa. Tekst łączy egzegezę, teologię, realia historyczne i odrobinę „biblijnej psychologii”, pokazując, że małżeństwo nie jest dodatkiem do wiary, ale jednym z głównych biblijnych obrazów człowieka i przymierza z Bogiem.​

Artykuł „Biblia i nauka. Siedem refleksji inspirowanych myślą ks. Michała Hellera” Marcina Majewskiego to szeroka próba spotkania teologii biblijnej z najnowszymi odkryciami nauk przyrodniczych, od kosmologii i teorii ewolucji po neuronauki i psychologię moralności. Autor podkreśla, że teologia, pragnąc zachować wiarygodność, musi stale konfrontować swoje modele z dobrze ugruntowaną wiedzą naukową, zamiast zamykać się w świecie wyłącznie kościelnych pojęć. Odrzuca zarówno biblijny fundamentalizm, który traktuje Pismo jak podręcznik przyrodniczy, jak i naiwny konkordyzm „goniący za nowinkami”, próbujący na siłę dopasować każdy nowy wynik badań do pojedynczych wersetów. Proponuje drogę krytycznego dialogu: Biblia ma mówić o sensie, Bogu i człowieku, nauka zaś o mechanizmach świata, a spotkanie tych dwóch perspektyw może pogłębiać rozumienie wiary zamiast je osłabiać.

Tekst „Kohelet – najtrudniejsza księga Biblii. Najcięższa próba wiary – świadectwo Księgi” to głęboka, a zarazem bardzo osobista próba zmierzenia się z Księgą Koheleta jako z biblijnym świadectwem skrajnego kryzysu wiary, który paradoksalnie może umocnić współczesnego człowieka.​

Artykuł „Masora Biblii hebrajskiej – wprowadzenie w tematykę” Marcina Majewskiego to znakomite, przystępne wejście w świat masory – niezwykle bogatego, a mało znanego systemu znaków i uwag, który otacza tekst Biblii hebrajskiej i stanowi klucz do jego poprawnego czytania oraz interpretacji. Autor pokazuje, że masora nie jest „dziwnym marginesem dla specjalistów”, ale prawdziwą biblioteką informacji o tekście Pisma na etapie jego ostatecznego ukształtowania, bez której łatwo o błędne odczytania, uproszczenia i zniekształcenia.​

Artykuł „Grzech pierworodny. Nowe modele lektury Księgi Rodzaju w teologii katolickiej w kontekście współczesnych nauk przyrodniczych” Marcina Majewskiego to odważne studium pytające, jak dziś mówić o grzechu pierworodnym w świetle kosmologii, teorii ewolucji i współczesnej antropologii. Autor pokazuje, że tradycyjny schemat katechetyczny – idealny raj, jeden historyczny upadek pierwszych rodziców i dziedziczne „skażenie natury” – zderza się z aktualną wiedzą o powstaniu wszechświata, rozwoju życia i ewolucyjnej historii człowieka. Z tego napięcia wyrasta potrzeba nowego odczytania biblijnej prehistorii z Rdz 1–11: nie jako prostego reportażu z „kamery w Edenie”, lecz jako teologicznej opowieści o wolności, złu, relacji człowieka z Bogiem i dramatycznych skutkach odrzucenia Stwórcy. Tekst analizuje nowe modele interpretacji w teologii katolickiej, które próbują zachować dogmatyczne jądro nauki o grzechu pierworodnym, a jednocześnie poważnie traktować ustalenia nauk przyrodniczych, szukając języka zdolnego połączyć wierność Biblii z intelektualną uczciwością.